خودآزاری و به تعویق انداختن

افکار خیلی به صورت اتوماتیک میان و میرن، خیلی وقتا تسلطی روشون ندارم خصوصا که کار مهمی داشته باشم. این چند روز که بعد تعطیلات دوباره رفتم سر کار، دقیقا تفاوت حس و حالم می فهمم. از صبح که میرم سر کار هی به خودم میگم که امروز باید این کارارو بکنی، امروز باید این کارارو بکنی. دائم فکر می کنم که باید این کارها انجام بشه. اما از آخر هم انجام نمیشه. یه بخشیش به خاطر اینه که خب من اونجا یه سری کارها دارم که باید انجام بدم و فرصت اونقدری زیاد نیستش. یه بخش دیگه بخاطر اینه که خب همش به تعویق# میندازم کارامو. مثلا دوست ندارم برم صبحونه بگیرم اما صبح با خودم صبحونه ورنمیدارم و گشنه میرم سرکار بعد به این فکر می کنم که حالا چی باید بخورم خیلی گشنمه.

من میدونم که باید تصمیم بگیرم. این اضطراب ها و نگرانی هام همیشه وجود داره نباید خیلی بهشون توجه کرد، نمیشه با خودت بجنگی.

هرچی از هرجا...